blog etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
blog etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

17 Eylül 2014 Çarşamba

Benden Birkaç Haberle, Artık Döndüm..

Herkese merhabalar diye kuru bir giriş yapmak değil aslında niyetim ama cümlelerim yok ki..
Niye yoktun derseniz küçük bir mola vermek istedim sadece..
Şimdi buradayım..
Neler yaptım,  evliliğimizin üzerinden koca bir 11 ay geçti.. Hala arkama dönüp baktığımda nasıl geçti diye soruyorum hep..

Siz şimdi bunca zaman yazmadın da ne yaptın diyeceksiniz, aslında hiç bir şey yani zaman o kadar hızlı geçti ki ben nasıl oldu da Eylül ayına geldik anlayamadım..
Ama iyiyim.. Çok şükür çok iyiyim..
Bol koşturmalı bir yaz geçirdim.. ikinci adresim İzmir'e gittim bolca..

Etrafımda ki bütün arkadaşlarım evlenmeye başladı tek tek.. Onların mutluluklarına ortak oldum :)
Liseden, benim de şahidim olan, benim için günü birlik İzmir'den kalkıp gelen can arkadaşımın şahidi oldum :)
Bu arada yüzümü gösteriyorum artık :)
İlk olarak instagram da yaptım bunu affedin beni..
 Ayrıca,yazarken çok fazla tutuklaştığımı farkettim..
Uzun bir aranın hatırına verin lütfen.. Bundan sonra döndüm.. Buradayım.. Çünkü biliyorum beni bekleyen çok takipçim var..
Bu süreçte evimde olan eksikleri yavaş yavaş tamamlamaya devam ettim..
Ayakkabılığımızın son hali.. Artık uzunca bir süre değiştirmem diye düşünüyorum..
Bu süreçte instagram da hep vardım.. Beni oradan daha sık takip etmek isterseniz gelin lütfen..
Bir de yaklaşık 12 haftadır içimde bir fındık taşıyorum :)
Dualarınızı bekliyorum.. herkesin hakkında her şeyin hayırlısını dua ediyorum hep..Bizim içinde sürpriz oldu.. azıcık uzak kalmamın sebeplerinden biri de buydu.. 5-9 hafta arası çok zor bir süreç geçirdim.. Şimdi çok şükür daha iyiyim.. Şimdilik benden haberler bu kadar.. Umarım yokluğumu affettirmeye yeter bu haberlerim..
Ayrıca küçük bir hatırlatma daha;
Servisleri soranlar ikisehirbirmeryem@gmail.com adresine mail atabilirsiniz.. Geldiler




23 Aralık 2013 Pazartesi

Küçük Bir Duyuru..

Aslında yazdığım ama yarım kalan başka bir post vardı.. 
Hayat ne garip diyorum bazen, bir saat öncesiyle sonrası tutmuyor bazı insanların..
Hayat yeni başlangıçlar yaptırıyor kendisine, dostluklar falan da değişiyor.. 
Bir yola çıkmıştım hatırlarsanız önceden duyurduğum, iş ile ilgili bir posttu. Şimdi o yoldan geri döndüm, bilginize olsun istedim, ben yine tek tabanca olarak aranızda olmaya devam edeceğim..
O yola çıkarken başladığım bazı işler vardı, mecburen onlara devam edeceğim ara da sıra da sizlerden gelen istekler doğrultusunda ama dediğim gibi başladığım bir şey olduğu için, tek başıma ama İki Şehir Bir Meryem olarak..
Aslında blog yazmaya bile ara vermeyi düşündürecek, her şeyin boş olduğunu düşündüğüm bir süreç geçirdim, geçiriyorum belki de..
Bende değişiyorum kabul ediyorum ama etrafımda değişiyor işte..
İzmir'den yazıyorum bu postu.. Anneciğimin yanındayım.. Bu tatil olanların üstüne denk geldi, gariptir burada olmam atlatmaya da yardımcı oldu.. Hayat bana öyle çok şey gösterdi ki, işin garibi hala derinden üzülmeye devam edebiliyorum.. 
Hep dedim ya hani kendime bir yol çiziyorum diye evet yavaş yavaş şekilleniyor hayatım..
Aslında melankolik olmak falan istemiyorum işte ama, malesef huyum mu yapım mı bilmem neyse söz bu son :D 
Yani eleye eleye etrafımda öyle az kişi bıraktım ki mecburen son olmak zorunda..
Belki yanlış yapıyorum ama elimde değil, ben uzunca süre sabrediyorum bir şey için kendim nasıl özveri gösterdiysem, saygı duyduysam önem verdiysem kendim için de en azından biraz onu bekliyorum..
Ben en çok açık sözlülük istiyorum.. Ben yanlış, kötü bir insan da olabilirim ama bunu yüzüme açık açık söylesin istiyorum karşımdaki, öyle alttan alttan, ya da başkalarına söyledi mi işte ben o zaman çıldırıyorum..
Yapılan iyilik karşıdakinin yüzüne vurulmasın istiyorum..
Ya iyiliği yapan Allah için yapıyor bunu, bi sabretse, bir dursa Allah onun mükafatını zaten verecek ona, ama yok insan oğluyuz ya, başımız sıkıştığı anda her şeyi yakıp yıkmaya, pat pat konuşmaya öyle çok müsaitiz ki, kendi elimizle yaptığımızı kendi elimizle yıkıyoruz..
Kaşıkla verip sapıyla çıkarıyoruz yani :D 
Sinirliyim, üzgünüm, dertliyim ama mutluyum..
Mutlu bir yuvam var, hayata geleceğe umutla bakabileceğim beni seven bir eşim ve ailem var..
Rabbim'e binlerce kez şükürler olsun.. Gösterdikleri ve göreceklerim için..
Dostluk ise iki tane olsun temiz olsun diye baktığım bir şey artık bu son yaşadıklarımdan sonra benim için..
Çünkü biliyorum her hayır da bir şey, her şer de de bir hayır vardır..
Kendinize çok çok iyi bakın :) 
Mutlu olun kırmayın, kırarsanız da gerçekten pişmansanız düzeltmek için elinizden geleni yapın, çünkü insan oğluyuz kırmak sonra da toparlamak için yaratıldık..
Önemli olan toparlamayı isteyip istememek de zaten..