30 Mart 2013 Cumartesi

Barbie Bebek..

Dün gece uykusuz tavanlara baktığım gecelerden biri dahaydı :) aklıma çocukluğum geldi. Bi dakika baştan alayım şimdi ben tavana bakarken, uçak geçti, bizim ev havalimanına çok yakın o yüzden uçaklar inip kalkerken baya net duyuluyor. Aklıma birden anneannemin Almanya'dan sabaha karşı döndüğü zamanlar geldi. Onun geleceğini bildiğim için gözüme uyku girmezdi. Bir sürü Barbie bebek getirecekti :) sanki küçükmüşüm gibi heyecanlandım :D korkmayın delirmiyorum.
Muhtemelen sabaha karşı 4 gibi falan gelirdi eve. Ben o saate kadar yatağın içinde onu beklerdim. O zaman oturduğumuz ev de havaalanına yakın olduğu için her uçak sesini o geldi sanıyodum :D  
Sonra babam getirirdi anneannemi ve yanındaki kocaaa kolileri. Ahhh o nasıl büyük bir heyecandı :D 
Ama kolileri diğer teyzemler ve kuzenlerim gelmeden açmak yasaktı :D olsun en azından çantasının orasına burasına sıkıştırdığı bir bebek vardır. 
Biz o zaman bir erkek kardeşim ve ben olarak iki kişiydik. Diğer kuzenlerim de ikişer kızdı. Anneannem bebekleri koca bir poşetin içine koyuyordu. Sonra da ortaya döküyordu ve biz istediklerimizi alıyorduk. Ben tabi mıyy mıyyy ve tek başımayım, en çirkin bebekler bana kalıyodu :D ben gözlerim diğer bebeklerde kenara çekilirdim :) 
Sonra herkes giderdi veeeee benim böyle kalacağımı bilen anneannemin sakladığı iki bebek ortaya çıkardı tataaaaaa :D 
İşte o an dünyanın en süper kızı ben olurdum.
Şimdi bir şey itiraf ediyorum biz anneannemin evinde oturduğumuz için biraz torpilliydim :D 

Sonra ben büyüdüm, annem bebekleri, yeni doğan canavar kız kardeşime verdi :D ve bebekler onun tarafından param parça edildi ve şimdi hiç bir bebek yok elimde.
Şimdi özellikle kız annelerine sesleniyorum ilk çocuğun eşyaları , oyuncakları bir daha kardeşi olur falan diye saklanır sonra kardeşe hepsi verilir ya, yapmayın :D yani en azından en sevdiği bir kaç bebeğini falan kardeşe bile vermeyin. 
Hele bir de et bebekse :D hatırladınız mı?? ahh ne çok ayrım yapardık, aaaa bu et, aaa bu plastik diye :D sakın vermeyin saklayın.
İşte böyle Meryem kızın aklında kalan çocukluk anılarından birisi :D niye mi anlattım bunu, çocukluk anılarımız elimizde kalan en temiz anılardan ve onları hatırlamak bile insanı çok mutlu etmesine yetiyor. 
Bol bol düşünün çocukluk anılarınızı, en ufak bir mutlu anınız bile olsa, dünyalar elinize verilse sizi bu kadar mutlu edemez :) 

PS: Bu arada bloğumu kuzenlerimden sadece biri okuyor ve yukarıda itiraf ettiğim bebek sahtekarlığına nasıl bir tepki verecek bilmiyorum:D ama ne yapayım, siz iki kızdınız ve elinizde daha çok bebek oluyordu affedin beni :D 


10 yorum:

  1. Yazını baştan sona okudum yaptığınız şikede bence geçerlidir o kadrda olsun:)bende sürüsüyle barbıesi olan biriydim hiçbiri elimde değil saklama konusunda sana katılıyorum.çocukluk kadar gerçek hiçbir şey yok şu hayatta

    YanıtlaSil
  2. Buyuk annelerle olan hatiralar bir baska, en cocuk oldugumuz , en masum oldugumuz zamanlara ait. 4 yil knce ananemi kaybettim, senin bu guzel yazini okuyunca aklima geldi. Ne guzel zamanlar yasanmis.

    Et bebekleri bilmez miyim, kolunu hamur gibi kivirir dururduk.. benim de hic barbim kalmadi..

    YanıtlaSil
  3. eveeeeeeeettt yakaladım seni ve yaptıgınız şikeyi şu an kendimi çok kötü hissediyorum bu konu konuşulacak iki şehir bir meryem :) :) :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :) valla ne yapayım siz en güzel bebkleri kapıyodunuz :)

      Sil
  4. canım yaa benim binbir zorlukla sahip olduğum ve oynamaya kıyamadığım bebeklerimi ayynen benim de kardeşim mahvetmişti saçını mı kesmedi yüzünü mü boyamadı.. gıcık olurdum :)
    bu arada atlamadan geçemem kuzenimin et bebeğinin ayaklarını 3-4 yaşlarımdayken kemirmişim hala bana söylenir :D o canavarlığı ben de yapmışım :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :)hahahaa her çocuğun içinde bir canavar zaten yavrum yaa

      Sil
  5. İlk ve tek barbie bebeğimi annem pazardan 500.000 liraya almıştı. Paraya bak bee :) Hatta parası denkleşmemişti de 10.000 lira eksik vermişti..
    Aynı heyecanı biz de babam hollandadan dönerken yaşardık. O bavullar gözümüzde nasıl büyürdü anlatamam. Sağolsun hep değişik oyuncaklar getirirdi. Tabi annem pek oynamamıza izin vermezdi :)

    YanıtlaSil
  6. Çok istemiştim benim de bir et bebeğim olsun , çevremdeki herkeste vardı bir bende yoktu. parasını da biriktirmiştim ama nasip olmadı. Şuan 22 yaşındayım ama o bebek hala içimde bir uktedir :D

    YanıtlaSil

az biraz sözü olanlar buyursun lütfen :)